Gazeteciydi Hafiye Oldu

Genç Gazete Haber Müdürü Cem TAŞKINER'in Köşe Yazısı

 

Bugün sizlere kendi sorumluluğunda olan görevi vatandaşa yıkanları şikâyet edeceğim. Hikâyem şöyle; 6 Şubat sabahı elektrikli bisikletimi yerinde göremeyince Sanayi Polis Karakoluna giderek bulunması için şikâyette bulundum. Bisikletime ait bilgileri verdikten sonra ayrıldım Karakoldan. Daha sonra oturduğum evin etrafında kamera aramaya başladım ki bir kameranın tam bisikletin olduğu yeri göstermese de yardımcı olabileceğini düşündüm ve tekrar polis Karakoluna gittim. Polis memurları kamera görüntülerini 10-15 dakika inceledikten sonra işin uzayacağı düşüncesiyle ‘Sen buradan görüntüleri al, izle ve bir şey bulursan bize getir’ dediler.

 

Şimdi burada duralım. Görüntüleri almak, izlemek ve bir şey bulmak benim görevim mi? Ben bilgisayar kullanmayı bilmesem o kameralar bir işe yaramayacak mı? Acaba o alanı gösterebilecek başka kamera var mı diye sorgulamadan sen bul, görüntüyü getir demek kolaya kaçmak değil midir? Birkaç gün sonra bir başka yerde de sokağın çıkışını gösteren kamera kayıtlarına ulaştım. Fakat günlerdir uğraşmama rağmen kamera kayıtlarını açmam mümkün olmadı. O kamera kayıtlarını izlemeyip bana yıkanlar, diğer kamera kayıtlarına bakmayı da akıl etmeyeceklerine göre giden gitmiş, kalan sağlar bizimdi.

 

Daha 15 gün önce işyerine ait elektrikli bisikleti çaldırmamın ardından Pazar günü de dedeme ait evin içerisine koyduğum, kilitlediğim elektrikli bisiklet çalındı. Hala Polis Karakoluna gitmedim. Muhtemelen yine kameraları göstereceğim, onlar bana sen izle getir diyecekler. Acaba kamera kayıtlarını izlemeyi becerebilsem hazır elin değmişken hırsızı da yakalayıver derler mi? Meraktayım açıkçası.